Eg va så ivrige og spende når me sko te arkitekten for fyste gang i dag, at eg glemte å ta med kamera. Og når me va der, så va det så engasjerende at eg til og med glemte å ta bilder med mobilen.

Me leida jo lenge itte ferdighus, men me fant aldri någen så tilfredsstilte oss innvendig (eg e fremdeles på husbygging). Eksteriøret va bra på mange av husene, men romfordelingen va «så der».

Det så e så bra med Tor, e at han heile veien tenke «footprints». Det betyr; «kor langt må du gå for å komma fra den eine plassen te den andre». Me ska ikkje hiva vekk areal i ubrugelige ganger og hjørner. «Du ska ikkje måtta ta omveien om Oanes for å kom’inn på kjøkkenet» seie han, og siden eg har motorsykkelturen via Oanes friskt i minnet, så kan eg jo sei meg enige i at det e lurt å unngå.

«Huset ska ikkje bli større enn det må, og kostnadene ska begrensas der de kan». Tor og Tore snakke det sama språget, og eg hadde jo fremstått som mindre begava enn eg e hvis eg va uenige enige i dette.

Itte et par timer med «brain storming» så kom me fram te någe som kanskje e ein goe løysing i fht form og plassering av huset på tomtå. Det kan ver veldig konstruktivt å la kompetanse møda synsing og følelser, men eg skjønne jo godt at det kan ta tid. Jaffal hvis der e mye synsing og følelser.

Eg legge ud bilder seinere. Låve!