Nå har eg valgt ka stil me ikkje ska ha. Det e jaffal ein begynnelse. Eg e glad me va på boligmesså, det va der elimineringsfasen begynte:

Udenom dette hjørna med annerledes møbler, så va Boligmesså litt sånn som me hadde blitt fortalt at det va; boblebad og grillhytter.

Og så solgte de puder. Ergonomisk rektige puder. De sko hjelpa mod snorkeplager, søvnproblemer, vond rygg og nakkesmerter. Tore meinte at hvis me hadde kjøpt ei av de pudene te meg, så hadde han fått bedre søvnkvalitet. I tillegg hadde kanskje eg fått bedre rygg og nakke, som ein bonus. Det hadde vært ein investering. Eg forstår ikkje ka han meine.

Der va tri forskjellige stands som alle hadde de beste og rektigste pudene på markedet. Hadde der vært ein stand, så hadde eg hatt med meg ei puda hjem, men eg klarte ikkje å ta valget. Med tanke på ka me har foran oss, e det litt urovekkande at eg ikkje klare å velga ka puda eg ska ha.

De demonstrerte og någe så hette «Future Home» på messå. Det betyr at du kan få alt det elektriske i heila huset på ein app, inkludert dørlåsen. Det kan godt ver at det e kjekt for de så e litt merr inovative og teknisk begava, men eg tror eg hadde sove ein og ein halv cm øve madrassen om nåttå, halvredde for at någen sko hacka seg inn. I tillegg har eg virus i fingrane. Det hadde vært på grensen te idioti å installera et sånn et anlegg der så eg regjere.

Det så va litt spennende va to forskjellige firma, ett fra Polen og ett fra Litauen, så dreiv med elementbygging av boliger. Me konne velga mellom Tec-10 standard eller Passivhus. Så konne me senda arkitekt-tegninger te Øst-Europa, og itte ca ein måned kom der ferdige vegger, golv og tak i posten. Ferdigt isolerte.

(Tverrsnitt Passivhus)

(Tec 10)

På onsdag ska me i møde med arkitekten. Lure på om han bler liga imponerte så oss av dette? Han ringte i dag og fortalte at det e huset vårt så ligge på tegnebordet hans nå.

Eg kjenne det krible litt i magen……

Eg har vært så pass lenge i boligmarkedet nå, at eg e på listene te nesten alle meglerne i Sør-Rogaland + ein ferdighusleverandør. Her ein dag fekk eg invitasjon te gratis inngang på boligmesså i «Sørmarka Arena» på mail fra ein av de, og eg blei nesten rørte! Så utrolig priviligerte eg e! Tenk at de tenke på meg!? Eg lurte på ka de betalte for å få meg inn der…..?

Når eg va ferdige med å hedra meg sjøl, tenkte eg at det hadde jo vært kjekt å få Tore óg gratis inn. Han lige jo godt sånne løysninger. Eg tenkte at eg kanskje konne ringa te den megleren så hadde sendt mailen, og spør fint om eg konne få ein billett te? Mens eg satt og funderte, tikte der inn ein mail fra ein aen megler. Der løyste det seg. Nå hadde eg to billetter!

Ferdighusleverandøren, som me til og med har sagt opp, sendte óg ein. Flott! Då hadde eg ein te Theodor (han på 9) óg! De stille jo med hoppeslått og ansiktsmaling for ongane!

Eg va ganske krye når eg fortalte te ein kollega at eg hadde fått 3 (TRI!!) gratisbilletter te boligmesså. Bekjymringsrynkå i pannen te vedkommende kollega viste ganske godt når hu forsiktigt sporte om eg visste at eg bare konne gå inn på hjemmesiå te Boligmesså å skriv’ud så mange gratisbilletter eg ville?

Eg sank litt i stolen, og følte meg ikkje så priviligerte lenger. Eg studerte ein av billettene og konne jo se sjøl at an ikkje va nommererte og eg konne faktisk kopiert så mange eg ville.

Uansett; det blir Boligmessa på oss i helgå! Og eg e fodle av forventning! Så får me se om det e sant så de seie på jobben, at der bare e udstilt boblebad og varmepomper. Eg komme tebage med informasjon om det når me har vært der.

Og så kan eg kanskje nevna heilt te slutt at det e Ramp så har teint «Sørmarka Arena» 😉

De mest oppmerksomme har nok registrert at der står et hus på tomtå allerede?! Det huset e nå te salgs. Eg regne ikkje med at me får liga møje for det så me betalte, men me e åpne for ein budronde.

Huset e mobilt, men du må ha egen tomt. Te den rette prisen kan eg ver behjelpelige med heising og frakt. Gardinene og pallene fylle med, uden ekstrakostnader.

Me lurte fysst på om me sko beholda minihuset, men me trenge et par ekstra soverom og jerna ei kjellerstua te ongdommane. Me må uansett ha minst to rom med TV i. Ellers så risikere eg å sitta ein heile kveld å se på havfiske og dramatiske redningsaksjoner på Discovery, hvis eg ikkje kapre kontrollen fysst. Ikkje det at me ser så møje på TV, me øve oss jo nå på å kjøra motorsykkel, men NÅR me ser på TV (og når me kjøre motorsykkel) så har me forskjellige interesser. Minihuset må vekk..

Itte me bestemte oss for å bygga litt større, har me hatt någen ronder med oss sjøl. «Kor begynne me henne?» va det fyssta spørsmålet så dokte opp omtrent på likt hos begge to. Begynne me hos kommunen? Hos en byggmester? Hos en ferdighusleverandør? Stikke me spaden i jordå sjøl? Arkitekt e uaktuelt. Det e for dyrt.

Der e sikkert mange måder å gjør dette på, men me valgte å begynna hos ein ferdighusleverandør. Me saumfarte nettet itte hus me likte, sjekte priseksemplene på de ferdighusene de hadde prisa, og så bestilte me katalogen te den leverandøren me syns hadde de finaste husene. Me va i møde med ein veldig kjekke selger, og me fekk satt opp budsjett på ka det egentlig kom te å kosta å bygga det huset me hadde sett oss ud. Prisen me hadde sett på nettet, blei merr enn dobla.

I tillegg te huset, så vil me jo gjerna ha maling, både inne og ude, stikkontakter, kjøkken, kvidevarer, garderober, bad, vann og kloakk og elektrisitet, sanitærutstyr, grunnmur eller plada på mark, varmekabler, parkett, støypte golv på våtrom, fliser, piba, peis og trapp. Uden dette blir det jo et litt stusseligt hus. Nesten så me bare konne bygd på minihuset!?

I tillegg må me ha graving (kanskje sprenging!), vekk-kjøring av masse, påfylling av ein aen masse, stikkgrøft med ledinger og kommer, byggestrøm, container, byggesaksgebyr, byggelånsrenter OG (!!) uforutsette utgifter!! Ka kan ver uforutsett itte den listå der??

Når me kom hjem itte å ha hatt møde med han kjekke selgeren, så ringte eg te ein i familien så e arkitekt, for å få någen råd. Tor. Me hadde som sagt i udgangsponktet slått fra oss det med egen arkitekt for lenge siden, for me trodde det kom te å kosta merr enn det smakte. Men me konne jo få någen råd fra ein med erfaring, i det minsta.

Det Tor konne fortella, va at uansett ka hus du velge så e det ein arkitekt så har teint det! Hos ferdighusleverandører så e prisen på denne jobben bakt inn i någe så hette någe aent. I tillegg te det, lerte me, så e det sånn at hvis ein hovedentreprenør ska ha ansvar for alle de andre fagå, så tar han påslag på det. 15-20%. Minst.

Eg vurderte om me tør å ver byggeleder sjøl. Tore lurte på kor møje me kan spara på at eg e prosjektleder. Hvis me sende ud arbeidet på anbud, så kan me jo ta påslaget sjøl?! Itte et par dager begynte me å konkludera: Me gjør det sjøl! Me bruge arkitekt! Og me bruge Tor! Fra Ramp Arkitekter. Me e jo litt rampete sjøl og?!

Jepp! Det må bli ein Rampevilla!

Eg har mange ganger lurt på kordan et hus sko sitt ud, hvis eg fekk muligheden te å innreda det heilt fra starten? Ka stil hadde eg valgt? Eg lige når det e litt minimalistisk. Ikkje så minimalistisk at det ikkje går an å ha det litt rodete av og te. Då hadde eg bare blitt småsure kver gang någen satte fra seg en kaffikopp på feil plass, eller hvis der va smuler på kjøkkenbenken itte frokosten. Der ska ver rom for å bo. Det ska ver et hjem!

Eg lige Shabby Chic og. Og så lige eg den nordiske stilen med eik og skifer. Og så lige eg en sånn blanding av nytt, gammalt og ting med affeksjonsverdi. Det e vel gjerna Shabby Chic det, forresten. Sånn 50-60-talls e og litt kult. Retro. Og maximalisme hadde vel passt best for oss, som ska gjør to hjem om te ett. Eg lige ikkje messing, det gjorde eg meg ferdige med på 90-tallet. Men eg ser kobberen komme nå, og siden eg ikkje den mest innovative personen eg kjenne så kan eg tenka meg at eg lige kobber om et år eller to.

Nå e det jo sånn at eg ikkje bare ska ble enige med meg sjøl, eg ska ble enige med Tore óg om koss me ska planlegga og innreda hjemmet vårt. Me lige møje av det sama, det har me fonne ud av. Tore lige ikkje kobber ennå, han heller. Så langt har me jaffal komt.

Her ein dag for ikkje så lenge siden endra bildet seg betrakteligt. Me satt ude i hagen og nøyd et glass vin og to i solå, og stemningå va lystige. Sånn heilt ud av det blå tror eg at eg hørre ein stemme så seie: «Du?? Me ska’kje gjørr det sånn at eg tar ansvar for det tekniska, og så tar du deg av interiør og farger og sånn?»

Eg sitte heilt stille et øyeblikk. Så snur eg håve mod Tore. Auene fysst, og så resten av håve, heilt forsiktigt. Bevegelsene e nesten umerkelige for eg e livredde for å våkna i tilfelle det e ein drøm. Eg stotre fram et «hæ?!», nesten uden lyd….. «Nei, eg tenkte at der e utroligt mange valg me ska ta nå, så det hadde jo vært greit om me fordelte någen av tingå så ikkje begge må ta stilling te alt heila tiå?»

Før eg rakk å tenka øve koss eg sko reagera, va eg inne på kjøkkenet og leida itte penn og papir. Eg fant ein sprittusj og et lyseblått ark og skreiv ner omtrent det han hadde sagt, og te slutt min egen signatur. Eg tog arket og tusjen med meg ud i hagen, satte meg ner der eg hadde såde før, og sporte: «Eh…. kan eg få det skriftligt?»

«Klart du kan!» sa han, og tok arket ud av de skjelvande hendene mine. Av ein eller aen gronn, reagerte eg ikkje på at han brukte litt lange tid på å skriva signaturen sin. Det va ikkje før eg fekk avtalen tebage at eg såg at han hadde tilføyd ein setning som i siste instans føre te at eg nok ikkje har heilt frie tøyler alligavel. Eg krølde arket samen og sa at me måtte skriva avtalen på ny. «Du kan godt kjøra stramt budsjett» sa eg, «men någen må jo ha ansvar for å bruga penger og?! Me ska bygga et hjem?!» prøvde eg meg. Eg argumenterte lenge og itte beste evne for å få vekk den siste setningen, men det ende dessverre med at avtalen ser sånn ud: